|
||
 Southern metal'in yıldızlar karması Down; Metallica'nın 3. teşrifindeki ön gruplardan biri olarak, ülkemizdeki ilk konserini verdi.Grubun tüm elemanları ile sahne arkasında takıldık, içtik, sohbet ettik.Yetmedi Philip Anselmo ile bir de röportaj patlattık. 26 TEMMUZ 2008 CUMARTESİ Hayatımın frontman'i Philip Anselmo'nun grubu Down ve hayatımın grubu Metallica'yı yaşadığım şehirde bir sonraki gün peş peşe izleyeceğime hala inanamıyordum.Hatta o kadar "hayali" geliyordu ki bu durum, her iki konser için de yeterince heyecanlanamadığımı hissediyordum.Buhisle de uyumaya çalışıyordum ki... 27 TEMMUZ 2008 PAZAR Gecenin bir yarısı telefonuma mesaj geldi.Mesajı, Roadrunner Records Türkiye temsilcisi Equinox Müzik'ten Aslin atmıştı ve sonunda Down ile röportaj imkanı yaratabildiğinden bahsediyordu.Tam bir son dakika haberi! Gel de uyu şimdi  Röportajı henüz kimle yapacağımı bilmiyordum ama en nihayetinde her bir elemanına ayrı ayrı hasta olduğumuz bir oluşumdu Down.ALİ SAMİYEN'DEYİZ Stadın basın girişinden içeri girdiğim zaman beni karşılayan Nurbanu Anter her iki röportajın da statta, sahne arkasındaki kuliste hazırlanan özel odalarda gerçekleşeceğini söyledi.Ardından Aslin ile buluşup içeri girdim. Stat yavaş yavaş doluyordu.Çağlan Tekil seçtiği şarkılarla ortamı ısıtıyor, saat5'e yaklaşıyordu. SAHNE ARKASI Derken, eski açık tribünün iç tarafında kurulan prodüksiyon merkenize geçtik,Her 4 grup için hazırlanan odaların ve ufak bi yemekhanenin yanı sıra, sayısızfarklı işlev için hazırlanmış odaların olduğu devasa bir kulis ortamı... Bir sürü koşuşturan prodüksiyon görevlisi ve dışarıda bir sürü tır... Ayaküstü Rex Brown ve Jimmy Bower ile muhabbet ettikten sonra, menajerinin izniyle Anselmo'nun odasına geçtim.İşte çocukluğumun, ergenliğimin soundtrack'ini oluşturan gruplardan Pantera'nın o taptığım sesi, karakteri ile bana rol model olan birkaç müzisyenden biri olan Philip Anselmo karşımdaydı! Çaktırmamaya çalışsam da,sanırım heyecanlandığımı belli ediyordum.Ve bunu fark eden Phil bana ufak bir oyun oynadı.Kendisine röportaja geçmeden önce fotoğraflarımızı çekmek istediğimi söyledim.Fakat cevabı çok sert bir surat ifadesi ve yüksek bir sesle aynen şuydu: "NO FUCKIN' PHOTO!!!" Siz donup kalmak nedir bilir misiniz ? Neyse ki birkaç saniye sonra ayağa kalkıp sadece şaka yaptığını söyledi ve kısa bir kahkaha patlattı da kendime gelebildim Fotoğrafları çektirdikten sonra röportaja geçtik, buyurun bakalım."BURASI OLAĞANÜSTÜ BİR ŞEHİR" Orijinal albümlerinizin pek satılmadığı ülkelerde çalıyor olmak neler hissettirir sana, mesela bugün burda çalıyor olmak gibi? Burada bizi dinleyen, bizi bekleyen insanlar olduğunu biliyorum.Ve nihayet onların karşısında olacağız az sonra.İlk defa gidilen bir ülkede ya da şehirde çalıyor olmak... Bu beni her zaman heyecanlandırmıştır.Ayrıca burası olağanüstü bir şehir.Oteldeki odamdan dışarıya baktığımda gördüklerime inanamadım.Tüm grup, boğazın fotoğraflarını çektik.Ayrıca yerel yemekler yedim, çok lezzetliydi birkaçı.Kısacası bu tarz konserler farklı kültürleri tanıyabilmek için ufak da olsa bir şans sunuyor bize ve bu da yeterince kıyak bir durum. Yeniden toplanmanızın ardından Heaven And Hell ile turladınız ve şimdi de Mmetallica ile turluyorsunuz.Devlerle birlikte olmak nasıl bir şey? Rüyaların gerçek olması gibi... Çünkü biz onların müziği ile kendimizi kaybedip, şu an ne yapıyorsak onu yapmaya başladık.Anlatabiliyor muyum adamım ? Sadece bir ya da iki elemanları değil, tüm elemanları -hatta eski elemanları bile- birer idoldür bu grupların.Şu sahaya çıkıp bir baksana, kaç grup böylesine bir ortamda çalabilir ki ? Geçen gün yayınladığın bültende 6 tane yeni şarkı kaydettiğinizi yaşmıştın.Bu şarkılardan bahseder misin? Aslında bu şarkıları son albümümüz "Over The Under" için yazmıştık.O albüm için o kadar fazla şarkı yazdık ki, çift CD olarak basacaktık.Sonra vazgeçtik ve aralarında seçim yaptı.Bu yeni şarkılar da o sırada albüme giremeyen demolar aslında.Onları yeniden düzenledik ve kaydettik.Yakında bir E.P. ve bir DVD çıkarma planımız var. "Over The Under" 2007'nin en iyi albümlerinden biriydi.Bu albümü, yaşadığınız bazı olumsuzlukların (Dimebag Darrell'ı kaybetmek ve şehriniz New Orleans'ı mahveden Katrina Kasırgası gibi...) ardından hayata tutunmaj için yazdığınızı söylüyorsunuz.Müziğin "hayat kurtarıcı" rolü hakkında ne söylemek istersin? Müzik o kadar güçlü bir şey ki... Özellikle de bizim gibi müziksiz yaşayaman kaçıklar için... Çok duygusal ve anlatması imkansız bir güç bu.Sizi hayata da bağlayabilir, tamamen cehennemin dibine de boylatabilir.Biz, işin güçlü hissetmek ve pozitif tarafındayız.Bu da yeni şeyler yapmak için kotivasyonu sürekli kılıyor.Evet, bir şeyler kaybedersin, kesinlikle de kaybedeceksin çünkü hayat bunu emrediyor.Ama kaybederken bile içinde koruman gereken bazı şeyler var.Onur, hırs, mücadele, tutku, aşk falan gibi... Biz o içten şeyleri ve yeniden ayağa kalkmak için yazdık ve başardık.Başardık çünkü bu pozitifliği albümü bitirdiğimizden itibaren ve her gece sahne aldığımızda hissediyorum. Bir yan proje olarak başlamasına rağmen, Down artık asıl grubunuz diyebilir miyiz ? Down kesinlikle artık asıl grubumuz.Zaten 2 yıl önce yeniden bir araya geldiğimizde, bu durumun böyle olacağı belliydi.Biz birlikte büyüdük.Bu grubu kurduğumuzda, bir gün asıl grubumuz Down olacak demiştik.Kendi gruplarımızdaki müzisyenlerden çok daha fazla tanıyoruz birbirimizi ve aradığımız her şeyi tam olarak sadece Down'da buluyoruz artık. Katrina sonrası New Orleans'dan bahseder misin biraz ? İyileşiyor ama hala eskisi gibi değil.Birçok insan öldü, birçok aile parçalandı ve birçoğu benim arkadaşımdı.Kendi evim sular içinde kaldı, ailemin restaurant'ı büyük hasar gördü, sevdiğim insanlara uzun süre ulaşamadım.Zorunlu olarak Houston'da takıldım haftalarca.Katrina sonrası ise artık farklı bir iletişim var orada.Zengin ya da fakir, zenci ya da beyaz olman artık eskisi kadar önemli değil.Bir güç gelip hepinizi aynı noktaya çekebiliyor işte.Artık "birlik" fikri daha içine işledi sanırım insanların.Zaten olması gerektiği gibi...Bu da işin pozitif tarafı işte. "DIMEBAG BENİM KARDEŞİM, ÇOK ÖZLÜYORUM!" Koyu Pantera hayranlarının Dimebag'in ölümü hakkında seni suçlamalarına ne söylemek istersin? Dimebag benim kardeşimdi, onu çok özlüyorum! Birbirimizden uzak olmamız gerek anlar oldu, bu her ailede olur.Ve bu uzak olduğumuz anlar, bir nefretin veya o tarz birşeyin sonucunda ortaya çıkmadı.Sadece sıkılmıştık ve artık eskisi gibi odaklanamıyorduk yaptığımız şeyeçDikkatsizce ve dengesizce davrandığımız zamanlardı.Hayatta kimseye rol yapmadım.Neysem oyum.Ve çok akıllı biri olduğumu asla söylemedim.Dimebag'i hala düşünüyorum, hala bir parçam yok ve bugün ona bir şarkı adayacağım. (Grup, Dimebag anısına konser sırasında Led Zeppelin'in meşhur klasiği 'Stairway To Heaven'ın bir bölümünü çaldı.) Vinnie Paul'un yeni grubu Hellyeah'i dinledin mi ? Hayır. Ama yeniden müziğe dönmesi, müziğe sarılması iyi. (RIPER: atıyor, dinledi kesin.) Sanırım onunla hala görüşmedin ? Hayır.Zaman henüz yaralarımızı yeterince iyileştirmedi. 2005 yılında seni krizlere sokan sırt ağrıların geçtiğimiz sene düzelmeye başlamıştı, şu an nasıl ? Bu ağrılarla yaşamaya alıştım.Çocukluğumdan beri bu ağrılar benimle.Sadece birkaç yıl önce beni öldürme noktasına getirdi ama sonra vazgeçti.Sanırım daha ilginç bir ölüm beni bekliyor hahaha. Eğer bir gün bir Pantera larkısı söylersen yeniden, bu hangisi olurdu ? Ohh! Hayır. Bu en zor sorulardan biri.Sanırım buna şu an cevap veremem. (RIPER: Ben vereyim Cemetery Gates olurdu.) Headbang dergisi Ekim 2008 sayısı Sadi Tirak röportajıdır ve internete Distopya.Org çıkışlıdır.Yazıyı kopyalamak gibi bir şeyi düşünmeyin bile ! |
||
|
||
| bogaz sevilmezmi be anselmo gozunun zevkini seveyim, yerel yemek dedigi ne acaba kebap da vardir kesin, adana da ver bir konserde yemek gor anselmo | ||
|
||
| Biz tek gelsek bu kadar kalabalık olur musunuz ? diye sormuştu YEAHHH !!! diye anırmıştık.Keşke gelseler tekrar. Taptığım bir frontman. |
||
|
||
Konser 15-16 yaş özenti gençlik Down sahnedeyken F*ck vs bildikleri tek şeyi saymışlardı aptallar..Ya abi önünde Phil Anselmo şarkı söylüyor (: kendini öldürsen yeridir 
|
||
|
||
| Çoğu kişi sahnedeki adamın eski efsane Pantera solisti olduğu bile bilmiyordu, bu kim falan diyenler oldu yanımdaki biriside açıklamaya başladı işte eski baba grupların toplaşımı Crowbar, Pantera vs. Allah allah ben niye bilmiyorum diyor.Mal sanki bana heavy metal tarihi ansiklopedisi bitirmiş ya. Bir ara arkamdaki 30 yaş civarı iki adamda Pantera ne lan herkes t shirtünü giymiş, gelseler tanımam falan diyordu.Ebe gerizekalı adam.Dime mezarından çıkarsa bekle gelirler. Hakkı hiç verilmedi Down'ın.Koskoca Anselmo kapalı tribünlere coşun lan bakışı attı oturmuş çekirdek yiyordu davarlar.Neyseki en azından Metallica sırasında olumsuz birşey olmadı. Bu mesajı yazarkende arka planda N.O.D. dinliyordum ilham verdi iyi oldu. |
||
|
||
| Ya hayatlarında Pantera grubunu duymamış bir insandan ne beklenir zaten..Adam Metallica için gelmiş ondan da pek birşey bildiğini sanmıyorum..Kime sorsan metalci kimse sorsan Metallica dinler kime sorsan hangi şarkısını seviyorsun Nothing Else Matters hiç Fade To Black dinlediler mi acaba?Veya efsanevi bass gitaristleri kim söylesinler birşey demiyeceğim..Phil önümde şarkı söyleyecek coşturacak ben öyle oturucam çekirdek çitleyeceğim bırak dalsam öyle birşey yapsam arkadas döver ya..İşte Türkiye'de ki metal & rock müzik kültürü bu kadar maalesef | ||
|
||
| insanlar biraz da kapalı..bi grup ünlenmeden onların tabiriyle tabi dinlemiyorlar..metallica en basit örneği, fazla dinlemesem bile saygı duyduğum ve takdir edeceğim bi grup metallica ama geçip karşıma linkin park!metal forever!metalicaaa! diye anırıp megadeth e küfreder, pantera yı yok sayarsa (şekil 1a) ona ne diyebilirim ki.. | ||
|
||
| Pantera'da Phil Anselmo'da Metal camiasının en ünlülerindendir, sorun o geceki grubun sadece Metallica'ya şartlanmış olarak gelmesiydi, tabiri caizse dersine çalışmamış olmasıydı. Phil Anselmo'da biliyor Pantera'dan sonra asla dahil olduğu başka bir grupta aynı anda 40.000 - 50.000 arası insana konser veremeyeceğini, Down için dünyanın neresinde olursa olsun alt grup olmadığı bir konserde bu sayıda kişiye konser vermek çok zor, southern sludge metali bu sonuçta dinleyici sayısı belli.Fakat Down tek kendi konseri için gelse 7000 kişilik bir konserde sadece Down için gelmiş Türk seyirciside Phil Anselmo'yu yardırır.Türk dinleyicisini de o kadar yabana atmamak lazım. |
||