|
||
| "BAS"IN TOPLANTISI Konserin açıklanmasıyla başlayan heyecanlı bekleyiş, olaya 1.5 hafta kala Doğu'nun olası Metallica röportajından bahsetmesi ile adrenalin dozu yüksek bir geri sayıma dönüşmüştü benim için.Röportajın bir basın toplantısı şeklinde gerçekleşeceği biliniyordu.Bu yüzden genelde James & Lars ikilisinin cevaplayabileceği sorular hazırlanmıştım.Fakat, James ve Kirk sadece TV'lere, Rob Trujillo ise dergi ve gazetelere röportaj verdi.Metallica denince akla en son gelen elemanla röportaj yapmak yerine, bu efsaneyi yaratanlardan birine sorularımızı yöneltmeyi tercih ederdim.Yine de hiç yoktan iyidir tabii   SAHNE ARKASINA DOĞRU... Ön gruplardan Down ile sahne arkasında yeterince takılmıştım (bkz. Phil Anselmo - Eski Açık "YEAHH!" Desene!). Metallica basın toplantısı da yine sahne arkasında, eski açık tribünün içinde hazırlanan odaların birinde olacağı için yeniden aynı yere geldim.Bu sefer yanımda bir basın kafilesi ile... Yazılı basın için hazırlanan odaya geçtik ve Rob'u beklemeye başladık.Bekleyiş biraz uzun sürünce, attık kendimizi koridora.Nedense, sanki her zamanki rutin işlerimizden birini yapacak gibi rahattık.Koridordaki şakalaşmalarımızı, kahkahalarımızı ve hareketlerimizi, Metallica ekibi bile şaşkınlıkla izliyordu.Bir ara James, Lars ve Kirk önümüzden geçtiler (meğer yan odadaymışlar), pek sallamadık. (Aslında dilimiz tutuldu, gözlerimize inanamadık ve ne söyleyeceğimizi bilemedik ama çaktırmayın.) VE ROB KARŞIMIZDA! Sonunda Rob teşrif etti. "Selam benim adım Rob" diyerek içeri girdi.Hiç bilmiyorduk, bunu öğrendiğimiz iyi oldu Ortada bir masa vardı.Rob baş tarafa oturdu, bizler de etrafında konuşlandık.Tüm kayıt cihazları hemen önüne dizildi, "record" tuşuna basıldı ve muhabbet başladı."SONUNDA BURDAYIM İŞTE" Genel olarak turnenin nasıl geçtiği ile ilgili bu başlangıç sohbeti sırasında Rob; "Metallica burda ilk defa çaldığında ben Suicidal Tendencies'daydım ve onların ön grubuyduk.Fakat bir şekild Metallica burda çalarken biz Guns'n Roses ile birlikte sanırım Almanya'da Frankfurt'taydık.Metallica bu bölgedeki tüm konserlerinin ardından yeniden bize katıldığında herkes İstanbul konserinden, muheteşem seyirciden ve güneşli havadan bahsediyordu.Biz ise Frankfurt'ta yağmur altındaydık.istanbul'da çalabilmiş olmayı çok istemiştim.Fakat sonunda işe burdayım! burada olmak çok güzel !." diyerek sohbetin ısısını kaynar modda başlattı direk.Derken ikinci olarak konu aniden groupi'lere geldi ve Rob "Eğer sahnedeyken birkaçını seçebilme şansım olursa..." derken hepsinin çocukları olduğunu hatırlatıldı ve Rob da önce ciddi olmadığından dem vurur gibi kısa bir kahkaha patlatıp daha ciddi bir surat ifadesi ile Metallica üyelerinin her birinin birer aile babası olduğundan bahsetmeye başladı.Devreye girmem çok geç olmadı: "Herhangi birinizin ailesine katılabilir miyim ?" Rob'un cevabı ise kibarca "Seni ailemizde görmekten mutluluk duyarız."dı.Bir Metallica üyesinden -nezakaten de olsa- bunu duyduktan sonra gözüm açık gitmem :p Artık aileleri ve çocukları ile turneye çıktıklarından bahsden Rob, ilk gün tüm aileyi bir fotoğraf karesine sığdırmakta zorlandıklarından bahsetti ve ekledi "Metallica sadece 4 kişiden oluşmuyor, turne ekibimiz, eşlerimiz ve çocuklarımız ile kocaman bir aileyiz biz." Bu turnede eşleri ve çocuklarıy ile turlamalarına rağmen, İstanbul konserine onları getirmediler. "DEATH MAGNETIC" HAKKINDA... Yeni albümünüzün ismini neden 'Death Magnetic' koydunuz ? Kayıtlar bittikten sonra oturup isimleri düşünüyorduk. "Death Magnetic" tanımı şarkıların birinde geçiyordu.Bu bir şarkı başlığı değil ama çok güçlü olduğunu hissettik.Tam yerine oturdu.Birçok farklı anlama sahip olabilir.Ölüm, albümdeki hemen hemen tüm şarkılarda işlenen bir tema ve bunun albümdeki sanatsal konsepte tam uyduğunu hissettik.Uygulamak istediğimiz görsel tema ile de bu başlığı güçlendirdik. Kapak görselini kim yaptı ? San Francisco'da bir firma var; Lars'ın arkadaşları... Çok zekiler ve bize çok muheteşem bir görsel materyal ile geldiler. "ÖLÜMÜN HEYECAN VERİCİ BİR YANI VAR !"  Albüm isminin Metallica'nın kaybettiği arkadaşlarına bir gönderme olduğunu söyleyebilir miyiz ? Mesela eski basçı Cliff Burton gibi... Bir tribute olarak nitelendirmek pek doğru olmaz bence.Ama insanlar o şekilde de yorumlayacaktır elbet.Daha geçen gün yeniden sordumKirk'e "albümün ismi sence ne anlama geliyor ?" diye.Onun da kendine göre bir bakış açısı var bu isimle ilgili.Ölümü olumlu kabul eden de var, olumsuz kabul eden de.Benim bakış açım ise, ölümün kesin ve kaçınılmaz olması ile ilgili.Mıknatıs etkisi de zaman geçtikçe güçleniyor.Albüm kapağında da anlatılmak istenen buydu.Ortada bir kefen var ve bir çeşit enerji oraya doğru çekiyor.Ölümün heyecan verici bir yanı var.İnsanlar motorlarla yüksek hızlara çıkıyorlar, bungee jumping yapıyorlar falan.Oradaki adrenalin direk ölümle ilgili mesela.Ölmek ve hayatta kalmak arasında ince bir çizgi var. Ve eğer hayatta kalırsan her zaman daha fazla risk almak istersin.Ölümün çekiciliği gibi bir şey bu.Magnetik bir etki. "Unforgiven III" adlı şarkı kimin fikriydi ? Şarkıyı tahmin edersiniz ki Jmaes yazdı.Daha doğrusu albümdeki tüm sözleri James yazdı tek başına.Albümdeki her kelime ile uğraştı diyebilirim.Eğer bir yerde bir kelime uymuyorsa yedekte birçok kelimesi oluyordu."Unforgiven III"'ü ise dinleyince anlayacaksınız neden bu serinin bir devamı olduğunu.Her şarkının ismi için alternatif olarak 3 ayrı isim vardı ve aralarından bize en uygun olanları seçtik. Grubun en yeni üyesi ve bir Metallica fanı olarak bu albüm hakkındaki görüşlerin nelerdir ? Benece bu albüm "...And Justice For All" ile "Master Of Puppets" arasında duruyor.İlk yıllara geri adım atmak gibiydi her şey.Rick Rubin'in özellikle Lars' ve James'den istediği şeylerden biri, 1982'ye geri dönmeleriydi. "O yıllarda neler düşünüyordunuz, şarkıları nasıl yaratıyordunuz ve hatta o yıllarda kimleri dinliyordunuz ?" gibi sorular sorarak grubu o günlere geri götürmeye çalışıyordu.Biliyorsunuz, Metallica o albümlerden sonra aynılarını yapmak istemedi ve hep farklı şeyler oraya çıkardı ve bu sayede son 15 yılda Metallica^^nın sayısız farklı taraflarını duyabildik.Rick Rubin grubu ilk dönemlerine geri götürmeye çalıştı.Ki bu benim için çok iyi.Tüm şarkıları kolektif bir şekilde ortaya çıkardık, James'in getirdiği riff fikirlerine herkesin bir katkısı oldu, aynı şekilde Lars'ın düşüncelerine ve Kirk'ünkilere deçAlbümde kolektif bir şekilde ortaya çıkmayan tek şey şarkı sözleriydi.Ki bence bu sözler muhteşem, James çok iyi bir söz yazarı.Bunu, onun bir sonraki aşamaya geçişi olarak algılıyorum.Bu albüme... Nasıl desem... Oldukça ateşli girdi. "ET VE KEMİKLERİMİZ BİR ARADA OLDUĞU SÜRECE..." Velvet Revolver davulcusu Matt Sorum sizi kayıttayken izledikten sonra bir açıklama yapmış ve "görünüyor ki yaşlandıkça yavaşlamak gerekmiyor" demişti. Metallica ile ilgili en büyük özelliklerden biri yaratıcı ruhun kaybolmaması.Metallica'da her şey yoğun yaşanıyor.Bu albümü iki yıldır yazıyoruz.Bu turneye çıkmadan önce setlist'teki şarkıları prova ederken, bir yandan da albümdeki şarkılara da son hallerini vermekle uğraşıyorduk.Metallica'ya sadece nerede duracağını söyleyebilirsiniz çünkü Metallica her zaman işleyen ve hiç durmayan bir makine gibi.Metallica bir sürü şeyi aynı anda yapabilmeyi seviyor.Güzel olan şeyse, yeni şarkılarla ve yeni konserlerle dolu parlak bir gelecek görebiliyorum hala ! Et ve kemiklerimiz bir arada olduğu sürece ve sahnede üstünüze düşmediğimiz sürece buralarda olmaya devam edeceğiz. Rick Rubin ile çalışmanın farkları ne oldu genel olarak ? Ne ekledi gruba ? Rick çok akıllı biri.Biz ona şarkı doktoru diyoruz.Ne bir müzisyen, ne de işin teknik kısmı ile ilgili bir uğraşısı var ama çok iyi kulaklara sahip.Muhteşem öneriler yapıyor.Genelde gruplar yaşlandıkça, vokalistin sesini zorlamamak için tonlar aşağıya çekilir, mesela ben Ozzy'deyken böyle yapıyorduk.Rick ise tam tersine, grubun ilk dönemlerindeki gibi hızlı, agresif ve yüksek enerjili olmamızı istedi.Neyse ki James çok iyi bir vokalist.Yaşlandıkça sesini geliştirebiliyor.Bu albümdeki vokalleri konusunda Rick cesaretlendirdi. DAHA DAHA Iron Maiden tribute albümü "Maiden Heaven" için kaydettikleri 'Remember Tomorrow'un, zamanında 'Fade To Black' ve 'Sanitarium'u yazmalarında diğer grup elemanlarına ilham verdiği ve bu sebeple yorumlamak için bu şarkıyı seçtiklerini söylüyor. Suicidal Tendencies'dan Mike Muir ile yoğunlukları sebebiyle pek sık bir araya gelemese de hala görüşüyor. Yeni gruplardan favorisi Mastodon. Gruptaki 4 kişinin de farklı kültürlerden geldiği için müzik dışındaki çoğu konuda farklı düşünceleri olduğunu söylüyor.Kişisel olarak ise Amerika'nın savaş politikasına tamamen karşı olduğunu belirtiyor. Blue Jean dergisi Ekim 2008 sayısı Said Tirak röportajıdır ve internete Distopya.Org çıkışlıdır.Yazıyı kopyalamak gibi bir şeyi düşünmeyin bile ! |
||
|
||
| 99 konserinden bile ovguyle bahsetmislerse bu kadar acaba son konser hakinda neler dediler kendi aralarinda cok merak ediyorum. | ||
|
||
| James'in diz çökmesini, bis verildikten sonra dakikalarca sahneden inmediklerini, Amerika'ya fanların tır dolusu hediyelerini götürdüklerini göz önüne alırsak "ananskm bir konser verdik sormayın" demişlerdir büyük ihtimal. | ||